Speerwerpen in een zwembad

Het was maar een piepklein artikeltje in het Financiële Dagblad. ‘Goed personeel vinden is grootste uitdaging voor MKB-werkgevers in 2017’. Maar liefst 49% van de ondervraagden gaf dit antwoord. Naast het borgen van kennis en kunde en medewerkers tevreden houden. Ik vind dit soort berichten altijd fascinerend. Vooral als je in hetzelfde stukje ook leest (hou vol, we hebben het complete artikel al bijna gehad, zo klein was het) dat het ontbreken van doorgroeimogelijkheden door werknemers als belangrijkste reden wordt opgegeven om te vertrekken. Het artikel sluit af met de lachwekkende conclusie: ‘slechts 16% van de werkgevers zegt te investeren in toekomstperspectief en doorgroeimogelijkheden’. Dat was het. Verder niks. Gewoon. Flats. De droge cijfers in uw gezicht en kijk maar wat u ermee doet. Nou ben ik geen echte wetenschapper, maar ik durf het wel aan om hier wat over te zeggen.

Ik merk het dagelijks. Werkgevers en werknemers die van een andere planeet lijken te komen. Ze hebben hetzelfde shirt aan, maar het is net of ze een andere sport willen beoefenen. Dat het speerwerpen in een zwembad wordt. Of als een Siamese tweeling waarvan de ene helft gek is op horrorfilms, terwijl de ander er niet van kan slapen. Ik smul helemaal als ze in het journaal hebben over de onderhandelingen tussen de werkgeversbonden en de werknemerscollectieven. Alsof er twee rivaliserende knokploegen van voetbalclubs uit de lagere regionen van het Engelse voetbal tegenover elkaar staan in een gure steeg ergens in het Noorden van Engeland.

Zo gruwelijk is het natuurlijk niet. Maar het is wel opvallend dat werknemers heel graag toekomstperspectief willen en dat werkgevers dit stelselmatig lijken te negeren. Zoals dit krantenartikeltje meldde na onderzoek door een groot uitzendbureau i.s.m. met een onafhankelijk bureau. Het was een klein berichtje, maar desalniettemin een opvallende tegenstelling.

Ik merk zelf, als ik aan tafel zit bij MKB ondernemers, dat het zelden onwil is. Alleen wordt er in de waan van de dag te weinig écht met elkaar gesproken. Over onze angsten en onze dromen. Daar nemen we geen tijd voor. Als ondernemer werkt u dag en nacht om uw bedrijf vooruit te stuwen. Overleven of groeien. Daar gaat al uw energie heen en vaak ook al uw financiële middelen naartoe. Machientje hier, software pakketje daar, autootje voor de buitendienst, want klanten betalen uiteindelijk de salarissen. Dat snappen uw mensen echt wel. Toch?

Maar ook uw medewerkers doen het niet expres. Heel lang niks zeggen en dan ineens vertrekken. Meestal geven ze wel signalen af, maar niet concreet. Of u bent te druk om ze te zien of te herkennen. Bovendien moet u weten dat uw werknemers u als ondernemer niet willen beledigen. Want u bent zo hard aan het werk om uw bedrijf vooruit te stuwen. Overleven of groeien. Daar gaat al uw energie naartoe en vaak ook al uw middelen. Als ik als werknemer nou nog iets harder werk en vooral goed mijn best doe, dan ziet u mijn behoefte wel. Dat snapt u als werkgever echt wel. Toch?

Even terug naar de kop van dat krantenartikel. ‘Goed personeel vinden is de grootste uitdaging’. Zoals wel vaker ligt een deel van de oplossing al voor uw voeten. U werkt aan hetzelfde doel! Verenigt u! U moet uw eigen personeel écht zien en samen, dus met elkaar, sterker proberen te worden. Dit zorgt er bovendien voor dat nieuw personeel de weg naar uw bedrijf makkelijker weet te vinden. Want het is als een magneet. Een titel als ‘de meest aantrekkelijke werkgever voor talent’ kan je niet kopen. Dat moet je zijn.

Als u eens wilt stoeien over hoe kunt stoppen met speerwerpen in uw zwembad, dan kom ik graag eens bij u langs.

 

« Terug naar overzicht

Blijf op de hoogte via onze nieuwsbrief

Door je aan te melden ga je akkoord met de privacy verklaring